Bandvefslosun með Bowen nálgun í sjúkraþjálfun

09 Bandvefslosun með Bowen nálgun í sjúkraþjálfun

Bandvefslosun með Bowen-nálgun getur verið gagnleg viðbót í starfi sjúkraþjálfara sem vilja vinna með spennumynstur líkamans á mildan og markvissan hátt. Aðferðin byggir á fáum og nákvæmum snertingum sem geta stutt við hreyfingu, slökun í vefjum og breytt skilyrðum fyrir æfingameðferð og endurhæfingu.

Í hefðbundinni nálgun er stundum litið á vöðva, liðamót og bandvef sem aðskilda þætti sem hægt er að vinna með hver fyrir sig. Klínísk reynsla sýnir þó oft að verkir og hreyfiskerðing endurspegla ekki aðeins staðbundið vandamál heldur samspil margra kerfa líkamans.

Bandvefur tengir saman vöðva, taugar, liðamót og líffæri og myndar víðtækt tengslanet sem dreifir krafti og spennu um líkamann. Í þessu ljósi verða breytingar í einum hluta líkamans oft hluti af stærra mynstri sem tengir saman mörg svæði. Þegar líkaminn er skoðaður út frá slíkri heildarsýn verður meðferð því ekki eingöngu spurning um að „laga“ eitt svæði, heldur að styðja við jafnvægi í stærra kerfi.

Bandvefslosun með Bowen-nálgun byggir á fáum og nákvæmum snertingum sem eru framkvæmdar á ákveðnum stöðum í bandvefnum. Hreyfingarnar eru mildar og framkvæmdar með það að markmiði að skapa örvun sem líkaminn getur brugðist við án þess að beita miklum krafti. Í þessari nálgun er ekki leitast við að knýja fram breytingar í vefjum með þrýstingi eða mikilli meðferð. Frekar er lögð áhersla á að skapa aðstæður þar sem líkaminn getur sjálfur breytt spennumynstrum sínum.

Slík nálgun fellur vel að þeirri sýn sem hefur orðið sífellt skýrari í nútímalegri líkamsvinnu, þar sem viðurkennt er að breytingar í vöðvaspennu og hreyfimynstri tengjast ekki aðeins vefjum heldur einnig því hvernig taugakerfið skynjar og stjórnar hreyfingu.

Bandvefurinn er ríkur af skynnemum sem senda stöðugt upplýsingar til taugakerfisins um spennu, stöðu og hreyfingu líkamans. Þegar mild örvun á sér stað í bandvef getur það haft áhrif á hvernig taugakerfið túlkar ástand líkamans. Í klínísku starfi sjúkraþjálfara getur slíkt stundum komið fram sem breyting á vöðvaspennu, aukin hreyfigeta eða breytt skynjun á verkjum.

Þegar slíkar breytingar eiga sér stað getur það auðveldað skjólstæðingum að tileinka sér ný hreyfimynstur eða framkvæma æfingar með minni mótstöðu í líkamanum.

Í sjúkraþjálfun er æfingameðferð oft miðlægur þáttur meðferðar. Handvirkar aðferðir eru þá gjarnan notaðar til að styðja við þá vinnu, til dæmis með því að minnka spennu eða bæta hreyfigetu áður en farið er í virkari þjálfun.

Bandvefslosun með Bowen-nálgun getur í sumum tilvikum nýst á svipaðan hátt. Hún getur til dæmis verið notuð til að vinna með spennumynstur í líkamanum, styðja við slökun í vefjum, skapa betri skilyrði fyrir hreyfingu og undirbúa líkamann fyrir æfingameðferð.

Í slíkri nálgun verður Bowen-vinnan ekki aðalmeðferð, heldur einföld viðbót sem styður við aðra þætti endurhæfingar.

Í klínísku starfi sjúkraþjálfara skiptir einnig máli að meðferðaraðferðir falli að því vinnuumhverfi sem þar ríkir. Meðferð þarf oft að vera samþætt öðrum þáttum meðferðar, svo sem hreyfivinnu, æfingameðferð og fræðslu til skjólstæðings.

Bandvefslosun með Bowen-nálgun getur nýst vel í slíku samhengi vegna einfaldleika hennar. Hreyfingarnar eru fáar og markvissar og þurfa ekki endilega langan meðferðartíma. Í mörgum tilvikum er hægt að beita þeim sem hluta af styttri meðferð innan ramma sjúkraþjálfunar, án þess að meðferðin taki yfir allan tímann.

Í flestum útgáfum Bowen-meðferðar hefur verið lögð áhersla á að meðferðaraðilinn yfirgefi herbergið á milli hreyfinga. Í klínísku starfi sjúkraþjálfara er slíkt þó hvorki alltaf nauðsynlegt né raunhæft. Hreyfingarnar sjálfar eru einfaldar og geta verið framkvæmdar sem hluti af samfelldri meðferð þar sem meðferðaraðilinn er áfram til staðar og fylgist með svörun líkamans.

Í þessu samhengi verður einfaldleikinn styrkur. Fáar og nákvæmar hreyfingar geta í sumum tilvikum verið nægar til að kalla fram breytingar í spennumynstri líkamans. Slík nálgun fellur vel að þeirri klínísku hugsun sem margir sjúkraþjálfarar þekkja: að gera ekki meira en þörf er á, heldur það sem virðist eiga við hverju sinni.

Bandvefslosun með Bowen-nálgun þarf því ekki að vera megináhersla í meðferð til að nýtast í klínísku starfi. Hún getur verið einföld viðbót í verkfærakistu sjúkraþjálfara og nýst sem mild líkamsvinna sem styður við breiðari meðferð.

Þegar slík nálgun er notuð með klínískri dómgreind verður hún hluti af heildrænni meðferð þar sem markmiðið er ekki að fylgja ákveðnu kerfi, heldur að styðja við hreyfigetu, jafnvægi og sjálfstjórn líkamans.